سخنرانان دراین همایش بر شخصیت این اندیشمند که خدمات شایانی در عرصه سیاست، فرهنگ و آبادانی نموده است صحبت نموده، یکی از شخصیت های ستون زیان تورک اوزبیکی خواندند.

در ابتدا پیام حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان به مناسبت بزگداشت پنجصد و هفتادمین سالزاد نظام الدین علی شیرنوایی توسط محمد اعظیم دادفر عضو کمیته محو فساد اداری قرائت گردید.

اقای کرزی، علي شير نوايي، متفكر بزرگ، شاعر، اديب و نويسنده چيره دست روزگار، مرد سياست در پهلوی خدمات فرهنگی اش با اهل قلم قربت نزدیک داشته و از ستاد برگزار کننده این همایش ابراز اطمنان نموده گفت در عرصه نوایی شناسی تلاش بشتر نمایند.

در همین حال مبارز راشدی معین نشراتی وزارت اطلاعات فرهنگ گفت نوایی نه تنها شخص فرهنگی سیاسی بود بلکه در بخش آبادانی و عام المنعه توجه داشته، نزدیک به ۳۷۰ پروژه ابادانی را از خود بجا مانده است.

در این همایش بزرگداشت از پنجصد و هفتادمین سالزاد امیر کبیر، نماینده مردم در ولسی جرگه احمد بهزاد سخنرانی نمود.

دربخش این مراسم فاطمه گیلانی رئیسه سره میاشت افغانستان گفت: موقعیت های مغلیان افتخار تمام ملت افغانستان است اوج شهرت او در مرز افغانستان خلاصه نمیشود فراتر از مرز ملت هاست.

امیرکلام علي شير نوايي دانشمند و شاعر بوده است. اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و ترکی جغتایی دارد به همین جهت مشهور به ذولسانین است. این فرهیخته سنت دیرین باکارسازنده یی سخنور بزرگ زبان اوزبیکی دری در سال ۸۴۴ ه‍. ق. در هرات متولد شد و تحصیلات اولیه خود را در همان شهر به اتمام و سپس برای ادامه تحصیل به سمرقند رفت. او هنگام سلطان حسین بایقرا در هرات به سلطنت نشست پس از ان بحیث وزیر و مشاور او باقی ماند. نوایی با وجود این همه مشاغل، از مطالعات علمی و تألیفات مختلف دست برنداشت و مجلس او مجمع علما و فضلای آن روزگار بود و کتابخانهٔ وی نیز عمومی و مورد استفادهٔ علاقمندان بود.

این توافقنامه که یک گام مهم در خنثی ساختن نقش قاچاقبران انسان یاد شده است, این توانایی را به دولت استرالیا خواهد داد که نزدیک به ۸۰۰ تن از پناهجویانی را که اخیرا بطور غیرقانونی وارد استرالیا شده اند را به کشور مالزیا انتقال داده تا درخواست های پناهندگی آنها توسط سازمان ملل متحد در مالزیا بررسی و ارزیابی گردد.

در مقابل دولت استرالیا متعهد شده است که در ظرف چهار سال آینده ۴۰۰۰ هزار نفر از پناهندگان رسمی سازمان ملل متحد که در حال حاضر دراین کشور بسرمی برند, را تحت برنامه ی اسکان مجدد در کشور ثالث پذیرش کند .

خانم Gillard در یک مصاحبه مطبوعاتی مشترک به همراه همتای مالزیایی اش Najib Razak گفت که این مسئله نقش قاچاقبران انسان را در منطقه بطور قابل ملاحظه ای کاهش خواهد داد و دیگر کسی علاقمند مهاجرت غیرقانونی به استرالیا نخواهد بود , چرا که توسط استرالیا به مالزیا یا کشورهای آسیایی جنوب شرقی بازگردانده خواهد شد تا پروسه بررسی درخواست پناهندگی شان را از مجرای قانونی سازمان ملل متحد درامور پناهندگان UNHCR طی نمایند.

وی افزود براساس این توافقنامه کسانی که این سعی کنند با استفاده از قایق و بطور غیرقانونی وارد استرالیا شوند بلافاصله به انتهای صف ( مالزیا ) برگردانده خواهند شد.

این قرارداد دوجانبه که نزدیک به هفت ماه دولت های دو کشور درمورد آن مشغول مذاکره بوده اند نهایی شده و به امضای مقامات هردو کشور رسیده و استرالیا در حال تصویب مسائل مالی طرح می باشد.

آقای Chirs Bowen وزیرامور مهاجرت استرالیا هم گفت هزینه ی تقریبی این طرح چهارساله ۳۰۰ میلیون دلار استرالیایی ( ۳۲۰ میلیون دلار امریکایی ) برآورده شده است .

شایان ذکر هست که درحال حاضر تعداد پناهجویانی که به کشور مالزیا منتقل خواهند شد ۸۰۰ نفر اعلام شده است که براساس مواد مندرج در توافقنامه ی دو کشور این تعداد قابل افزایش می باشد.

سالانه هزاران پناهجوی غیرقانونی با استفاده از قایقهای ماهیگیری سعی دارند که خود را به استرالیا برسانند و این مسئله باعث بروز مشکلات جدی در سیستم اداره ی مهاجرت این کشور گردیده و در حال حاضر نزدیک به ۷۰۰۰ پناهجو در بازداشتگاه های مختلف این کشور بسرمی برند .

سال گذشته هم دولت فدرال استرالیا اعلام کرده بود که قصد دارد با همکاری کشور تیمور شرقی اقدام به تاسیس یک بازداشتگاه و مرکز منطقه ای رسیدگی به امور پناهجویان نماید که با واکنش سرد و بی میلی مقامات تیمور شرقی مواجه گردید.

هفته ی گذشته هم گزارشهایی مبنی بر مذاکره ی دولت استرالیا با دولت پاپوآ گینه نو در مورد بازگشایی بازداشتگاه جزیره ی Manus منتشر گردید که تاکنون مقامات استرالیا این مسئله را رسما تایید و یا تکذیب نکرده اند.

سخنرانی استاد حاجی محمد محقق در شهر ملبورن استرالیا

در حدود ساعت ۶:۳۰ صبح روز جمعه در حالیکه ده ها تن برای ورزش صبحگاهی و یا سر مزار قبور رفته بودند در محدوده اطراف قبرستان هزاره تاون مورد حملات راکتی و تیر اندازی مردان مسلح ناشناس که سوار بر دو موتر PICK UP بودند، قرار گرفتند. پلیس در تحقیقات خود از شلیک سه راکت و تیراندازی سنگین از سوی تروریستان مسلح خبر داد .

در ادامه اعتراضات مردمی، شهر کویته دیروز شاهد اعتصابات عمومی بود. مراکز بزرگ و کوچک تجاری، دفاتر و مکاتب بسته شده بودند.

اعتصابات روز گذشته که از سوی حزب دموکراتیک هزاره به رهبری عبدالخالق هزاره و حزب عوام ملی شده بود، مورد حمایت حزب ملی بلوچ، حزب تحریک انصاف، حزب عوام ملی، جمعیت علماء اسلام و اتحادیه تجاران شهر کویته قرار گرفت.

طبق اطلاعیه ای که از سوی حزب دموکراتیک هزاره در سراسر شهر کویته از قبل پخش گردید، جاده منتهی به میدان هوایی شهر کویته، جناح رود، سرکلر رود، علمدار رود، سرک های پشتون آباد، عالمو چوک، لیاقت بازار، شاهراه اقبال، پرنس رود، عبدالستار رود، زرغون رود، جناح تاون، شهباز تاون، و همه مراکز بزرگ و کوچک تجاری بسته شده بودند.

در این اعتراضات از دولت خواسته شد که جلو این حملات تروریستی را بگیرد و امنیت را در شهر بر قرار کند.

Miraaan

هادی میران

پس از یازده سال دوری از افغانستان و دو ماه اقامت در کابل فرصتی را فراهم آورد که تماس ملموس تر و عینی تر با وضعیت کابل و به ویژه با وضعیت سیاسی – اجتماعی هزاره ها در کابل بر قرار گردد. افغانستان از معدود کشورهای جهان است که سازه های درونی آن در یک کلیت واحد قابل جمع نیست. ساختار افغانستان متشکل از پیکره های قومی اند که هر کدام در درون خود ساختارمند گردیده است. هزاره ها به عنوان یکی از بزرگترین تیره های قومی در افغانستان، یکی از این پیکره ها می باشد که در یک تعامل قاعده مند ساختاری با دیگران حضور شان را تجربه می کنند. در این جستار سعی می گردد که وضعیت موجود هزاره ها دریک چهار چوبه تئوریک مورد مطالعه قرار گرفته و عوامل بلوغ و باز دارندگی در این جامعه شناسایی گردد. هرچند که این پرداخت نظری فارغ از عیب و نقص نخواهد بود، اما هدف از این پرداخت آغاز یک بحث جدی پیرامون یک ساختار می باشد که از یک سو در معرض دگر دیسی اجتماعی و از سوی دیگر در معرض فشار و تهاجم ساختاری های متخاصم قرار گرفته است.

1

از میان نظریه ها متفاوت در علوم اجتماعی، ساختار گرایی را می توان نظریه مناسب برای تبین وضعیت سیاسی- اجتماعی هزاره ها دانست. هرچند که این نظریه بیشترینه در گستره زبان و حتی روان شناختی کار برد دارد اما ساختار اجتماعی یک جامعه و عوامل ایستایی و توسعه آن را نیز می توان در پرتو این نظریه تجزیه و تحلیل کرد. ساختار گرایی در نیمه قرن بیستم وارد مباحث اکادمیک گردید و دیری نگذشت که در قلمرو فلسفه و علوم انسانی تاثیرات شگرفی را برجا نهاد. ساختارگرایی از نظام نشانه ی زبان آغاز می می گردد. اما فرهنگ و اجتماع نیز به مثابه دستگاه سرشار از نشانه ها با نگرش ساختار گرایی قابل فهم و تحلیل می باشند. عناصر فرهنگی و گزاره های اجتماعی از الگوهای ساختاری شکل یافته اند که در تعامل با همدیگر معنی می آفرینند (1).
ژان پیازه، ساختار گرایی را شیوه تحلیل واقعیت های قابل مشاهده می داند. او می گوید که تعریف یک دامنه معرفتی مانند زبان، فلسفه، علوم اجتماعی یاهر دامنه معرفتی دیگر ساختارهای اند که خود در ساخت آن سهیم هستیم و محرکه های داخلی آن را در اختیار گرفته ایم. سوسور، اما ساختار گرایی را برای تشریح و تبین نشانه های زبان به کار بست و در این عرصه، افق های جدیدی را آفرید. او معتقد بود که فرایند زبان از رابطه میان واحدهای زبانی شکل می گیرد و در این فرایند، عناصر در محور افقی در کنار همدیگر همنشین می شوند و درنهایت رابطه دال و مدلول در یک بستر فرهنگی شکل و معنی می گیرد. ساختار، در واقع خود صورت بندی از یک نظام است که در درون آن عناصر متفاوت نقش می آفرینند. دریک اثر هنری، ساختار به وحدت میان زبان و معنی اطلاق می گردد و هر پدیده جزیی از یک ساختار کلی دانسته می شود. ساختار، متشکل از یک سلسله قوانین و هنجارهای است که توسط عناصر آن پدیدآمده اند و ساختار را به عنوان یک کلیت از خواص کلی بر خوردار می کند. در گستره ساختار، نمادها در تعامل با همدیگر معنی می آفرینند. چنانچه که در ریاضی، اعداد صحیح فقط در توالی اعداد ظاهر می شود، توالی اعداد در واقع نمایشی از خواص ساختاری دانسته می شود (2).

به طور مثال وسایل متفاوتی که در تزئین یک خانه سهم دارند، در یک ساختار به هم چیده صورت تزئینی خانه را به نمایش می گذارند. صورت تزئینی خانه در واقع بازتاب چیدمان وسایل آن می باشد که در تعامل باهمدیگر معنی می آفرینند. ساختار شبکه روابطه عناصر نظام اجتماعی نیز از رابطه تعاملی عناصر آن قابل تعریف می گردد. از همین رو ساختار اجتماعی یک جامعه در واقع بازتاب نقش فاعلی افراد می باشد که ژان پیازه از آن به نام “تبدیلها” سخن می گوید. تبدیل ها در تعامل نظام مند سبب وضع قوانینی می گردد که به نگهداری و غنا مندی ساختار کمک می نمایند. فرضیه ساختار گرایی در تبیین مناسبات اجتماعی بر سه محور اصلی تاکید می نهد که در تعامل با همدیگر صورت یک ساختار را به نمایش می گذارد. ژان پیازه این سه محور را “کلیت”، “تبدیل ها” و “خود ساماندهی” معرفی می کند. یک ساختار در واقع نظامی از “تبدیلها” است که تغییر در قوانین حاکم بر تبدیل ها از یک سو شکل و ماهیت ساختار را تعریف می کند و از سوی دیگر کارکرد ساختار را قابل فهم می سازد. نظام “تبدیلها” یا عناصر در یک فرایند خود ساماندهی که در واقع مدیریت تبدیلها می باشد به “کلیت” تبدیل میشود. این کلیت در واقع همان ساختار می باشد که در مناسبات اجتماعی به یک نظام ساختار مند اطلاق می گردد. ماهیت و نحوه تعامل تبدیل ها در فرایند خود ساماندهی، ظرفیت و ماهیت یک ساختار تعریف و تعیین می نماید. هرچند که دورکیم، تمامیت اجتماعی را حاصل ناگهانی اجتماع افراد می دانست همانند ملوکولهای که حاصل ناگهانی اجتماع اتم هستند، اما در ساختارگرایی عملیاتی، “کلیت” حاصل تعامل و ترکیب عناصر دانسته می شود. عمل ساختار آفرینی در نظام تبدیل ها یعنی در نظام عناصر به وقوع می پیوندد که “کلیت” یا ساختار سازی، با پیوند تبدیل ها به همدیگر در یک فرایند ساماندهی محقق می گردد. اما تقابل میان ساختار و عناصری که فرایند ساماندهی ساختار را خلاف منافع خود میدانند، ضریب ایمنی ساختار را کاهش داده و آن را در معرض عوارض و آسیب جدی قرار میدهند (3). این عناصر به دلیل عفونت رفتاری از توالی عناصر سالم بیرون افتاده اند اما دریک توالی مخرب برای آلوده کردن فضای تمام ساختار تلاش می ورزند.

2

جامعه قومی هزاره به عنوان یک ساختار، از تعامل و توالی تبدیلهای قومی در یک فرایند خود ساماندهی، به “کلیت” ساختارمند انجامیده است. تبدیلها اما در ساختار مناسبات اجتماعی گاهی فربه تر از اعداد و افراد دانسته می شوند. سازمانهای سیاسی، گروه های کوچک قومی و سایر حلقات هدفمند که در یک زنجیره تعاملی قرار دارند، فرایند ساختار سازی را فراهم نموده و قوانین و هنجارهای حاکم بر آن را نیز تعریف می کنند. میزان ظرفیت ساختار در تعامل با محیط پیرامون، متاثر از ظرفیت و نحوه تعامل تبدیلهای آن میباشد که فرایند ساماندهی را به انجام می رساند. تبدیلها همانگونه که ماهیت و ظرفیت ساختار را تعیین می کنند، ساختار نیز در نحو آرایش و بازتولید تبدیلها اثر می گذارد. الگوهای رفتاری عناصر و ماهیت تبدیلها در محیط ساختار شکل می گیرند و خود نیز بر محیط ساختار اثر می گذارند. از همین رو الگوهای رفتاری آدمها محصول شرایط اجتماعی و اقتصادی دانسته میشوند که در آن زندگی می کنند. جامعه هزاره به عنوان یک ساختار قومی، بر شالوده ی عواطف مشترک، درد مشترک، محرومیت مشترک، مصیبت مشترک و شادی مشترک قوام یافته است که تبدیلهای آن این مشترکات را در گستره زیست تاریخی خود تجربه کرده اند. این تجربه تاریخی در حقیقت بستر روانی این ساختار را فراهم کرده است و در یک روند تعاملی به این ساختار هویت و ماهیت بخشیده که در نهایت باعث قوام و دوام آن نیز گر دیده است. تفکر، عادات، عواطف، حساسیت و الگوهای رفتاری تبدیلها در تعامل با همدیگر فرهنگ و هنجارهای غالب بر جامعه هزاره را به وجود آورده اند که در یک روند تکاملی تولید و باز تولید می گردند. کار آیی و نحوه تعامل گروه های قومی، سازمان های سیاسی – اجتماعی ضریب امنیتی و میزان غنامندی این جامعه را تعیین میکند و همین گونه غنامندی و داده های این جامعه بر نحوه تعاملات این گروه ها اثر می گذارند. اما عناصر و پدیده های که در اثر عفونت زدگی از دایره تعامل و توالی بیرون آمده اند، برای ادامه زیست خود در دایره مخالف قرار می گیرند و تلاش می ورزند که از مجراهای متفاوت وارد محیط ساختار گردیده و فرایند ساماندهی را آلوده نمایند. در این صورت اگر این عناصر و پدیده ها بیمار و عفونت زا خنثی نگردیده و راه و رود آنها به درون ساختار جامعه مسدود نگردد، کلیت ساختار دچار عفونت گردیده و عوارض ناشی از آن روند تعاملات تبدیلها را مختل می نماید که فرایند این اختلال به شکافهای عمیق درون ساختاری منجر میگردد.
اما ساختار جوامع قومی و مذهبی که در معرض فشار بیرونی قرار می گیرند فرایند این فشار در واقع سبب انسجام و استحکام بیشتر سازه های روانی آن می گر دد. رخدادهای تاریخی نشان میدهند که ساختار روانی جامعه هزاره نیز به عنوان یک جامعه در معرض فشار، در اثر تعرض و تهاجم ساختارهای متخاصم انسجام و استحکام بیشتر یافته و تبدیلهای ساختار ساز آن را در یک دایره تعاملی فشرده تر قرار داده است. قتل عام بیش از شصت فیصد جمعیت هزاره ها به دستور امیر عبدالرحمن (4) فاجعه تاریخی و در حکم نابودی هزاره ها بود که سازه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این جامعه را نابود کرد. اما از آنجایکه این فاجعه از بیرون و توسط ساختار متخاصلم تحمیل گردیده بود، سازه های روانی ساختار جامعه هزاره، در حافظه جمعی – تاریخی هزاره ها محفوظ ماند و تبدیلهای باقی مانده توانستند که در یک روند خود ساماندهی تجدید ساختار نمایند که جامعه معاصر قومی هزاره فرایند همین خود ساماندهی دانسته می شود.

3

ظرفیت و حساسیت جامعه معاصر هزاره به عنوان یک ساختار قومی محصول ظرفیت، کار آیی و نحوه تعامل تبدیلهای آن میباشد که در یک روند تعاملی هنجارهای حاکم بر ساختار جامعه را تعریف می نماید. همین که روند ساماندهی به ساختار انجامید، تبدیلها نفش انفرادی شان از دست میدهند و با دریافت تایئد ساختار، مطابق هنجارهای غالب بر ساختار عمل می کنند. به عبارت واضح تر فرایند ساختار پذیری یا جامعه پذیری فرایند فرد زدایی یا تبدیل زدایی دانسته می شود که فردیت مطلق و آزادیهای فردی در مقیاس خواسته های جمعی تبارز می نماید. (5). پس همانگونه که ساختار یک جامعه محصول فهم و عمل عناصر تشکیل دهنده آن می باشد، فهم و الگوهای رفتاری عناصر آن نیز متاثر از هنجارهای غالب بر ساختار می باشد. اما شرایط اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، جغرافیایی و امنیتی حاکم بر ساختار از جمله عواملی اند که از یک سو ثبات روانی و الگوهای رفتاری تبدیلها اثر می گذارند و از سوی دیگر میزان ثبات و کار آیی ساختار را نیز تعیین می کنند.
به روایت رخدادهای تاریخی، هزاره ها همیشه به اعتبار یک ساختار قومی در معرض تهاجم و ستم ساختارهای متخاصم قرار گرفته اند که این روند کماکان با همین خصوصیات ادامه دارد. حوادث تلخی که روند تعاملی در درون این ساختار را مختل کرده اند، نه به دلیل این بوده است که ساختار متخاصم، توانمند و از قدرت تهاجمی برتر برخوردار بوده است، بلکه بیشتر به این دلیل بوده است که تبدیلهای آن نتوانسته اند در یک زنجیره هدفمند تعاملی، از کلیت ساختار حراست نمایند. نمونه های زیادی را می توان بر شمرد که به فهم این واقعیت کمک می کنند. یکی از دلایل شکست مقاومت هزاره ها در برابر تهاجم امیر عبدالرحمن استخدام و تمویل عناصر عفونت زا از درون ساختار هزاره ها دانسته میشود که راه را برای شکست مقاومت هزاره ها هموار کردند. میر ایام خان در اوج مقاومت هزاره ها علیه تهاجم عبدالرحمن، به سربازان عبدالرحمن اجازه داد تا بدون مزاحمت به عمق مناطق هزاره نشین وارد شوند (6). این نمونه را در مقاومت غرب کابل و همین طور در روزگار معاصر نیز می توان سراغ گرفت. آقای کریم خلیلی و داکتر صادق مدبر می توانند روشن ترین نمونه این ضعف درون ساختاری باشند که سالهاست در خدمت ساختار متخاصم نشسته اند و برای فرو ریختن شالوده های ساختار خودی، عرق می ریزند. با توجه به این واقعیت، وضعیت موجود هزاره هارا باید محصول تعاملات درون ساختاری دانست که قبل از اینکه از بیرون تحمیل شده باشد، تبدیلهای درونی آن عامل این آشفتگی میباشند.
ساختار اصلاح شده یا اصلاح ساختاری تنها گزینه ای دانسته میشود که می تواند شرایط بهتر و مناسب تری را برای تعاملات تبدیلها فراهم نماید. این فرایند زمانی ممکن می گردد که نحوه تعامل تبدیلها مورد باز نگری قرار گرفته و با معیارهای مطمئن و متناسب با نیازمندیهای معاصر ساختار، تعریف گردد. چنانچه که در نخست اشاره رفت، خودساماندهی یا به تعبیر دیگر ساختار سازی طبق شیوه ها و فرایند های مختلف انجام می شود اما هرگاه این مسئله از طریق رفتار قاعده مند انجام نگردد الزامن به ثبات و امنیت درون ساختاری منتهی نخواهد گردید.
4
جامعه هزاره به عنوان یک ساختار، یکی از چندین ساختار متخاصم قومی در افغانستان است که با خصوصیات درون ساختاری خود قابل تعریف می باشد. همانگونه که هر ساختار در گذرگاه زمان دچار تحول و دگر دیسی می گردد، جامعه هزاره نیز در مسیر این دگر دیسی قرار گرفته است که نمودارهای آن در زمینه های مختلف قابل دید اند. اما برای اینکه این دگر دیسی بتواند سبب وضع قوانین و قراردادهای جدید گردد تا در یک فرایند خود ساماندهی به غنامندی ساختار کمک نماید، نیازمند چهار چوبه نظری و بستر فکری می باشد که این دگر دیسی را مدیریت نماید. مدیریت دگردیسی در واقع مدیریت فکری ساختار نیز میباشد که تعاملات تبدیلها را باز تعریف کرده و برای آن توجیه روانی فراهم می نماید. دگر دیسی در رفتار و دگردیسی در افکار دو پدیده در هم تنیده می باشد که هرکدام از دیگری اثر می پذیرد. عدم توازن میان این دو، روند منطقی دگر دیسی را دچار اختلال می نماید. مدیریت دگر دیسی نیازمند فهم مناسبات اجتماعی و درک نیازمندیهای روانی جامعه نیز می باشد. هرگاه روند دگر دیسی بصورت خودکار و بیرون از دایره نظارت فکری انجام پذیرد، منجر به حفره های عمیق اجتماعی خواهد گردید که ترمیم آن نیز کار پر هزینه و دشوار خواهد بود.

اما در جهان به هم پیوسته معاصر که سبُک ترین اتفاق از آن سوی جهان در این سوی جهان قابل دیدار و شنیدار گردیده است، مقاومت ساختارهای سنتی با معیارهای سنتی در برابر امواج دگرگون ساز، نا ممکن گردیده است. دگرگون سازی اما به معنی فرو ریختن ساختار نیست که در درون خود میلیونها عناصر و تبدیلها را به هم دیگر متصل کرده است. فرو ریختن یک ساختار در واقع فرو ریختن امنیت روانی یک جامعه دانسته می شود که درچنین حالتی روند تعاملی تبدیلها دچار اختلال می گردد. نمودارهای دگردیسی در بستر ساختار جامعه هزاره، نشان میدهند که این جامعه پرشتاب تر از ساختارهای همسایه در معرض تحول قرار گرفته است. اما دگردیسی از نوع تعریف قراردادهای جدید متناسب با شرایط مکان و زمان، نیاز حیاتی برای شکوفایی و غنامندی یک ساختار دانسته می شود. تعویض قراردادهای قدیمی با قرار دادهای جدید هرگاه متناسب با نیاز روانی ساختار تعریف گردد، فرایند آن، با زیست معیارهای جدید به ثبات روانی تبدیلها و غنامندی یشتر ساختار خواهد انجامید. هرگاه این مدیریت ناقض باشد، عوارض ناشی از آن منجر به آشفتگیهای جدی و پر هزینه خواهد گردید. ساختار جامعه هزاره در شرایطی که هزاره ها با آن مواجه اند، حکم دیوار حفاظتی را دارد که تا حالا در برابر تهاجم ساختارهای متخاصم سپر قرار گرفته است. لذا تا زمانی که در افغانستان یک ساختار کلان مدنی تعریف و ایجاد نگردد، هزاره ها ناگزیر اند که از ساختار خودی حفاظت نمایند. اما ایجاد یک ساختار وسیع و مستعد مدنی در افغانستان، با معیارهای دموکراتیک و حقوق شهروندی هنوز با موانع جدی مواجه میباشد. ایجاد و تعریف یک ساختار کلان در واقع متسلزم تعامل نمادهای ساختاری می باشد که تا هنوز چنین چیزی بصورت جدی اتفاق نیافتاده است.

ماخذ:
1 – ژان پیازه ( 1384 خورشیدی) ساختار گرایی. ترجمه رضا علی اکبرپور. کتابخانه موزه و مرکز اسناد مجلس شواری اسلامی. تهران
2- همین اثر
3- همین اثر
4- ل. تیمورخانوف (1372 خورشیدی) تاریخ ملی هزاره. ترجمه عزیز طغیان. چاپخانه اسماعیلیان ایران
5 – رالف دارندوف (1383 خورشیدی) انسان اجتماعی. ترجمه غلامرضا خدیوی. موسسه انتاشارات آگاه تهران
6- ل. تیمورخانوف (1372 خورشیدی) تاریخ ملی هزاره. ترجمه عزیز طغیان. چاپخانه